Wrzesień 1, 2017 Posted by Adriana Majdzińska in NEWS, WL4

"Materializacja idei systematycznej pracy jako gwarancji jakości plastycznej oraz funkcjonalności dzieła"

WL4 Przestrzeń Sztuki  i Fundacja Wspólnota Gdańska

zapraszają w sobotę 02.09. 2017  godz. 19.04  na Wieczór Trzech Wystaw:  Sala Marcina: "Materializacja idei systematycznej pracy jako gwarancji jakości plastycznej oraz funkcjonalności dzieła" Adrian Kornijewski Wystawa prac malarskich    Adrian Kornijewski - tegoroczny absolwent  wydziału Malarstwa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu     "Punktem wyjścia do zrealizowanych prac było zagadnienie struktury obrazu jako takiego. Refleksja na temat jego budowy oraz funkcji, pojęć (w kontekście sztuki) wydawałoby się niezależnych, aczkolwiek w moim mniemaniu tworzących nierozerwalny związek pomiędzy formą a treścią przedstawienia. Poprzez ograniczenie środków plastycznych oraz zastosowanie prostych zabiegów formalnych, takich jak dekompozycja czy fragmentacja warstwy malarskiej, badałem prymarne właściwości obrazu. Zaczynając od rysunku, który operuje podstawowymi elementami języka plastycznego, stopniowo rozbudowywałem zasób „słownictwa”, aby jednak wrócić do bardziej syntetyzującej formy. W trakcie procesu twórczego moją uwagę przykuły samoistnie pojawiające się jakości plastyczne, powstałe w rezultacie prostego gestu, które odtąd stały się głównym motywem wykonywanych prac. Relacja poszczególnych fragmentów dzieła, zarówno względem ich samych, jak również względem całości kompozycji, stanowiła miejsce do dalszej refleksji na temat obrazu. Oszczędność środków plastycznychmiała na celu uwydatnienie tychże aspektów. W efekcie zdobytych doświadczeń, kolejne prace nabrały autokrytycznego wydźwięku. Tematem stał się problem samego medium, jego nadmiernie estetyzująca specyfika, która wydawała się zakłócać przekazywane treści. Poprzez miejscami bardzo literalne działanie oraz późniejsze ograniczenie ekspresji formy, starałem się skrócić dystans pomiędzy ideą, a jej plastyczną reprezentacją. Poza aspektami czysto formalistycznymi moją uwagę zajęła ogólna refleksja na temat sztuki. Zagłębiając się w problematykę towarzyszącą sztuce abstrakcyjnej 1. poł. XX w. zauważyłem podobieństwa względem dnia dzisiejszego. Nagłe rozmycie się wiodących ideologii może powodować podobne jak wówczas odczucie braku, a powrót do postaw konserwatywnych, daje pewnego rodzaju ulgę, która może wywoływać sentyment względem sztuki modernistycznej. Chęć namalowania „obrazu” staje się silniejsza, jednak w moim przekonaniu należy się jej oprzeć, gdyż ambicja kształtowania ludzkiej świadomości przy pomocy sztuki nadal pozostaje wątpliwa. W rezultacie tych przemyśleń, przedmiotem ostatnich prac z cyklu jest kwestia położenia jednostki w układzie o charakterze całościowym. Próba zobrazowania dążenia do idealnej, usystematyzowanej formy (na kształt myśli konstruktywistycznej), które w moim odczuciu jest z góry skazane na niepowodzenie, bowiem zawsze (nie tylko w malarstwie) powstaną mankamenty wynikające z niedoskonałości ludzkiej motoryki.
Click to share thisClick to share this